امروزپنجشنبه, 02 خرداد 1398-- Thursday May 23 2019

ساعت 05:26:31

آخرین به روز رسانی : یک شنبه 23:22:52

آموزش و پرورش و لزوم ثبات مدیریت

آموزش و پرورش و لزوم ثبات مدیریت

چهارشنبه, 19 دی 1397 ساعت 09:56 کدخبر :12140
فرستادن به ایمیل چاپ
نویسنده : آرمان محمدی

در بین ادارات و ارگان های مختلف شهرستان، آموزش و پرورش را می توان در زمره بزرگترین و مهمترین ارگان های شهری دانست. مجموعه ای بسیار بزرگ که با احتساب معلمان، دبیران و دانش آموزان خانواده ای حدودا 40 هزار نفری را تشکیل می دهند. 

نگاهی گذرا به کارنامه مدیریت این خانواده بزرگ در یک دهه اخیر نشان می دهد سکان این اداره همواره دستخوش تغییرات پیاپی و متعدد قرار گرفته به گونه ای که تنها ظرف 8 سال اخیر، 7 رئیس به صورت پیاپی سکاندار این اداره شده اند؛ یعنی به طور متوسط هر رئیس کمتر از 15 ماه ساکن خیابان دانشجو بوده است.

 در آخرین تغییر مدیریتی، "حسین آقابابایی" با کمتر از 9 ماه مدیریت، سکان سرپرستی آموزش و پرورش را به "سوادکوهی" واگذار کرد تا او هم در مدتی کمتر از سه ماه جایش را به مدیر کنونی یعنی "ابراهیم باقری" بدهد.  

با یک حساب ساده و با در نظر گرفتن این نکته که انتخاب معاونین و مدیران بخش های مختلف این اداره حق طبیعی رئیس خواهد بود می توان به حجم گسترده تغییرات در طی سالهای اخیر در آموزش و پرورش خمینی شهر پی برد.

تغییر ریاست در چنین اداره عریض و طویلی به معنای تغییر در سطوح مختلف مدیریتی و تاحدودی متفاوت شدن دیدگاه€Œها و اولویت€Œها است چرا که به صورت طبیعی هرگاه فردی، مسئولیت ارگانی را بر عهده می€Œگیرد برنامه€Œهای بلندمدت و کوتاه€Œمدتی دارد که درصدد اجرای آن خواهد بود اما این تغییراتِ پیاپی، فرصت اجرایی کردن برنامه€Œها را به او نمی€Œدهد.

به دیگر سخن، در ارگان بزرگی همچون آموزش و پرورش €“که با مسائل چالش برانگیز متعددی همچون کمبود فضاهای آموزشی، مدارس حامی، تغییر نظام آموزشی، مدارس فرسوده و... روبروست- طبیعی است به سکاندار آن چند سال فرصت داده شود تا برنامه€Œهای خود را براساس اولویت ها به مرور اجرا و پیگیری کند. اما در عمر مدیریت کنونی، سکانداران این اداره هنوز برنامه€Œهایشان را شروع نکرده و به جایی نرسانده€Œاند، جای خود را به مدیران بعدی می€Œدهند.

مدیران جدید هم چندان فرصتی برای بروز توانمندی های خود نمی یابند و پس از این که ماه ها برای اشراف بر سطوح مختلف این ارگان صرف می کنند درست زمانی که فصل خوشه چینی است، او نیز در آستانه رفتن قرار می گیرد.

طبیعی است این روندِ متزلزل، برای مدیران غیربومی، شکننده تر هم خواهد بود چرا که آنان برای شناخت شهرستان-با همه پیچیدگی هایش- و هماهنگ شدن با مدیران سایر ادارات، نیاز به فرصت بیشتری دارند. 

بدیهی است فرصت سوزی هایی از این دست، همه به زیان شهرستان و فضای آموزشی شهر خواهد بود و لازم است در تغییر مدیرانِ ارگانهای مختلف، موضوع "ثبات مدیریتی" مورد توجه ویژه قرار گیرد چرا که ثبات مدیریت، شرط لازم برای رشد و پیشرفت خواهد بود.

مطالب مرتبط:

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید